نَخيلٍ وَأَعْنابٍ وَفَجَّرْنا فيها مِنَ باغهائى از نخل‌ها و انگورها قرار داديم و چشمه‌هائى در آن جارى الْعُيُونِ ( 34 ) لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَما عَمِلَتْهُ أَيْديهِمْ أَفَلا ساختيم * تا از ميوه آن و دسترنج خويش بخورند آيا يَشْكُرُونَ ( 35 ) سُبْحانَ الَّذي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها مِمَّا سپاسگزارى نمىكنيد * پاك و منزه است خدائى كه جفت‌ها را آفريد از آنچه تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لايَعْلَمُونَ ( 36 ) زمين مىروياند و از خودشان و از آنچه نمىدانند * وَآيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ ( 37 ) و نشانه‌اى براى ايشان شب است كه ما روز را از آن برگرفته و ناگهان همه جا در تاريكى فرو مىرود * وَالشَّمْسُ تَجْري لِمُسْتَقَرٍّ لَها ذلِكَ تَقْديرُ الْعَزيزِ و خورشيد نيز در قرارگاه خود در حركت است ، اين تقدير و اندازه‌گيرى دقيق و منظّم خداوند مقتدر الْعَليمِ ( 38 ) وَالْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ حَتَّى عادَ دانا است * و براى ماه منزلگاههائى نهاده‌ايم ( كه بعد از طى كردن آنها ) سرانجام مانند شاخهء كَالْعُرْجُونِ الْقَديمِ ( 39 ) لَاالشَّمْسُ يَنْبَغي لَها أَنْ تُدْرِكَ خشكيدهء خميده خرما باز مىگردد * نه خورشيد را مىسزد كه الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَكُلٌّ في فَلَكٍ ماه را درك كند و به آن برسد ، و نه شب پيشى گيرنده است بر روز و هر يك در مدارى معين در يَسْبَحُونَ ( 40 ) وَآيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ حركت و شناورند * نشانه‌اى ديگر براى ايشان آن است كه ما فرزندانشان را در كشتىهائى پر از الْمَشْحُونِ ( 41 ) وَخَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ ما يَرْكَبُونَ ( 42 ) بار حمل كرديم * و مركبهاى ديگرى همانند آن براى ايشان آفريده‌ايم كه بر آن سوار مىشوند * وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَريخَ لَهُمْ وَلا هُمْ يُنْقَذُونَ ( 43 ) و اگر بخواهيم ايشان را غرق مىسازيم كه فريادرسى بر ايشان نباشد و رهائى نيابند * إِلّا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتاعاً إِلى حينٍ ( 44 ) وَإِذا قيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مگر رحمت ما از آنان دستگيرى كند و تا مدتى بهره‌مند گردند * و هنگامى كه به ايشان گفته شود : از آنچه ما بَيْنَ أَيْديكُمْ وَما خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 45 ) وَما پيش‌رو داريد و پشت سر شما است بهراسيد وتقوا پيشه كنيد شايد مورد رحمت الهى قرار گيريد ( نشنوند ) * تَأْتيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلّا كانُوا عَنْها و هيچ آيت و نشانه از نشانه‌هاى پروردگار براى ايشان ظاهر نگردد جز اينكه از آن مُعْرِضينَ ( 46 ) وَإِذا قيلَ